ANALARIN GÖZYAŞINDA BOĞULMAK

Yıl 1984 Siirt Sağlık Meslek Lisesi’nde görev yapıyordum. O yıllarda Kayseri Sağlık Meslek Lisesi Mezunu bir ebe-hemşiremiz PKK teröristleri tarafından şehit edilmişti. Teröristte, yani katiline “Müsaade et, şehadet kelimesini getireyim, beni sonra öldürün!” dediğini sonradan yakalanan terörist bu yönde bir itirafta bulunduğu için öğrenmiştik.

Bu olayı anlatan “ŞEHİT EBE” adlı bir tiyatro yazmıştım. Bu oyunu 1985’lerde Siirt’te Sağlık Meslek Lisesi öğrencileriyle sahneye koyduk. Şehit ebenin anasının bir çağrısıyla bitiyordu oyun: “Anaların gözyaşlarında boğulacaksınız!”.

Evladını geri isteyen aileler, yani seçimde HDP'ye oy verenler, Şimdi haykırıyorlar: “Çocuğumu dağa kaçırmanız için mi size oy verdik?”

Bugün, Diyarbakır HDP İl Başkanlığı önünde babaların hıçkırıkları, anaların feryatlarına karışıyor.

Şehit analarının hıçkırıklarına, gözyaşlarına, ağıtlarına çocukları dağa kaçırılan anaların feryatları da karışıyor.

Anaların gözyaşları sel olurcasına PKK terör örgütünün sonunu hazırlıyor.

Evlatları dağa çıkan ya da kaçırılan analar, babalar Diyarbakır’ın sıcağında, sabahtan gece yarılarına kadar feryat figan ediyorlar. Gözyaşları sel oluyor.

Aralarında kalleş terör örgütünün yollarını kesip kaçırdığı asker ve polis anaları da var. İster kandırılsın çıksın ister kaçırılsın, analar aynı acıda buluşuyor: “ Evlat acısı!”. Anaların acısı ortak, babaların hıçkırıkları aynı gayede birleşiyor: “Evlat acısı!”

Artık etnik kimlik yok, mezhep farklılığı yok; sadece, koyu bir evlat acısı var ortada! Senin evladın, benim evladım, diyen de yok! Evlat dediğin Allah’ın ebeveynlere emaneti değil mi? Kavram olarak hepsi aynı “Allah’ın bize emanetleri…” Ne tuhaf, ilk kucağımıza aldığımızda hissettiğimiz sevinç de, kaybettiğimizde hissettiğimiz acı da aynı!

Evlat acısında birleşmek ve bunun nedeni olan PKK terör örgütüne: “Artık yeter!” diyebilmek.

Böyle bir acıda birleşmenin nedeni niçini olmaz! Bugün, Analar uzun yıllardır göstermeleri gereken birliği, beraberliği gösteriyorlar. Anaların aynı gayeyle buluşması gereken başka bir acı olabilir mi?  Acılı analar amasız fakatsız dayanışıyor, bir araya geliyor! Yüzlerdeki hüzün, aynı; yüreklerdeki acı da!

Bu dayanışma geç kalmış bir dayanışma, ama olsun başladı ya! Bu dayanışmada umut var, burada umudun mumu yanabilir, hiç söndürülmemek üzere! Analar bu nöbeti almışsa eğer, umudun mumu sönmez, bir yakan bulunur elbet!

Bu dayanışmanın bir ideolojiyle, siyasetle alakası düşünülemez!

Artık kaybedecek bir şeyleri kalmayan anaların ağıtları bu!

Bu dünyanın en asil duygusu, anaların istekleri, arzuları, yakarışları karşısında zalim yüreklerin de eriyip muma dönmesi gerek!

Evet, Reisin dediği gibi: "Diyarbakır'da analar, evlatlarını bölücü örgütün elinden kurtarmak için destansı bir mücadele veriyor."

Diyarbakır’da anaların günlerdir HDP binası önünde onlara hitaben söyledikleri önemli “Çocuklarımızı PKK dağa götürdü. Terörist yapacak, bunlara siz aracı oldunuz, evlatlarımızı geri verin!”

HDP ileri gelenlerinin çocuklarının yaşam standartlarına da bir isyan var burada, bir karşılaştırma var!

Anaların tek söylemi var: “Çocuğumu istiyorum, ben çocuğumu istiyorum, o kadar!”

Anaların kaygılarını azaltacak tek şey PKK terör örgütünün silahları bırakması, burada yegâne şart çatışmasızlık!

Yüz yıl önce Gaziantep, Kahramanmaraş, Adana ve Hatay işgal edildiğinde: Türk, Kürt, Laz, Çerkez, Alevi ve Sünni anaları aynı duruşu göstermişlerdi.

Bugün gördüğümüz bu duruş, yüz yıl önce gösterilen “ANA” duruşunun aynısı!

Seksen iki milyon anaların acısında bir araya geliyor ve dimdik ayakta duruyorlar!

Diyarbakır’da HDP binası önündeki bu direniş şu gerçeği de ortaya koyuyor.

Ortada bir parti var ama gerçekte karar verme iradesi yok!

HDP sağır da, dilsiz de… Kendi iradesiyle konuşamayan, karar veremeyen kukla bir parti!

HDP içerisinde irade sahibi siyasetçiler varsa, bunu değerlendirebilirler.

Bu onlar için de bir fırsat, çık kardeşim; bağın yoksa sen de anaların yanında yer al. Sana 6 milyon insan ne için oy verdi?  Terörle HDP arasına bir mesafe koymak istiyorsan, samimi isen analara destek ver. Bunun için, Bundan iyi fırsat mı olur?

Ancak kimseden çıt çıkmıyor, açıkça görülüyor, bölgede çok ağır bir “PKK vesayeti” var!

HDP yöneticilerinin, belediye başkanlarının özgür iradesi yok!

Sadece bölgede değişen, halkın cesareti, teröre artık dur deme kararlılığı!  Terörle kararlı mücadele azmi!

Bu mücadele için yüz yıl öncesinde sergilediğimiz gibi bir arada olmalıyız! Bu direniş siyasete alet edilmemeli!

Ayaklarının altında cennet olan “CENNET EHLİ ANALARIMIZ” bir araya gelmişse eğer, gerisi teferruattır.

PKK TERÖRÜ ANALARIN GÖZYAŞINDA BOĞULACAKTIR!